Leugens! Dat waren het! Vorige week beloofde ik nog dat binnen een week twee nieuwe recensies zouden komen, maar nee… Dat zat er dus niet in. In ieder geval bij deze de recensie van Wristcutters, waarover nog onduidelijk is of ‘a love story’ nu een onderdeel van de titel, een ondertitel of een tagline is. Binnenkort ook de dvd-review van Burn After Reading.
Het hiernamaals blijkt heel anders dan wat wij altijd dachten. Het is niet één plek; voor mensen die zelfmoord pleegden is er een speciale bestemming nadat zij het laatste beetje lucht uitademden. Volgens regisseur Goran Dukic dan…
Overigens gaat er binnenkort waarschijnlijk wéér een naamsverandering plaatsvinden. Deze keer niks overhaast, dus ik geef het nog even tijd, maar tot nu toe lijk ik er bijzonder content mee.
Sinds begin februari niks meer van me laten horen op dit blog. Volledig terecht overigens met een verhuizing, gebrek aan internet en een wisseling in studieritme, maar aan dit soort excuses heeft niemand wat. Dus kom ik twee keer zo hard terug met een recensie van het derde deel van de Boogeyman serie. Volgende week nóg een recensie om iedereen weer een beetje tevreden te houden.
“De belichaming van je meest duistere angsten,” zo wordt de Boogeyman genoemd. Hoe meer mensen in deze legende geloven, hoe groter zijn krachten lijken te worden. Genoeg reden voor een derde deel in de Boogeyman serie?
‘It’s official’; ik ben recensent. Tijdens mijn vakantie is mijn eerste recensie in opdracht van MovieSense gepubliceerd. Het Vlaamse Aanrijding in Moscou had de eer om de eerste recensie van mijn hand te krijgen.
Met drie volledig terechte awards in Cannes en vier andere minder prestigieuze prijzen gooide Aanrijding in Moscou internationaal hoge ogen. Het regiedebuut van Christophe van Rompaey is niet pretentieus en complex, maar een integer, klein en mooi verhaal dat niets met het Russische Moskou te maken heeft.
Een keer weer wat anders… Een keer een verjaardagsfeestje bínnen een maand na mijn verjaardag, een keer met iemand anders, een keer ergens anders én voor het eerst de politie voor de deur. Want gewoon vragen of het wat zachter mag is blijkbaar moeilijk.
Maar niet alles was anders. Het was wederom een feestje met allemaal cadeautjes voor mij! Dus bij deze bedankt voor alle boeken, tapasvorkjes, kookboeken, bakvormen, boeken, caketesters, boeken, dvd’s, boeken en strandpakketten. Oh, had ik al bedankt voor alle boeken die ik gekregen heb?
Het was niet alleen mijn feestje, maar ook een afscheidsfeestje van Menno. Na zeven jaren (min drie maanden, maar dat ligt juridisch nogal gevoelig) verlaat hij JT. Er is een filmpje en een kalender gemaakt en deze zou ik online zetten.
BEKIJK HET FILMPJE (volgt nog)
Hoeveel betere timing kan er zijn dan nu? Mijn blog doorstarten op de eerste dag van het nieuwe jaar. Zoals het hoort – hoewel dit dan eigenlijk gisterennacht geplaatst had moeten worden – kijk ik terug op het afgelopen jaar. Niet het hele jaar, maar het filmjaar waarin ik 108 bioscoopfilms zag.
Top
Positief beginnen! Veel films die indruk maakten, waar ik met een glimlach uit stapte of die ik meerdere keren in de bioscoop heb gezien. Een top tien maken was dan ook erg lastig. Burn After Reading, Dan in Real Life, Gone Baby Gone, Hellboy II, Iron Man, El Orfanato, Saw IV, Taken en Twilight hebben het allemaal niet gehaald, hoewel ze stuk voor stuk de moeite waard zijn.
Mijn top tien van 2008
1. The Dark Knight
2. Juno
3. Into the Wild
4. Speed Racer
5. Sex Drive
6. Forgetting Sarah Marshall
7. The Mist
8. In Bruges
9. Wanted
10. [REC]
Tergend
Nog nooit heb ik in één jaar zoveel slechte films gekeken als nu. Of dit nu te maken heeft met de kwaliteit van de films of het feit dat ik naar meer films ging die ik normaal links zou laten liggen, laat ik in het midden. Normaal gesproken is het een bottom ten, maar voor 2008 kon ik negentien tergende films noemen. 21: Las Vegas, 10 000 BC, Babylon AD, Bangkok Dangerous, Mirrors, The Mummy 3, Sex & The City, Then She Found Me en Zomerhitte vielen net buiten de tien slechtste.
Mijn bottom ten van 2008
1. The Happening
2. Meet the Spartans
3. The Day the Earth Stood Still
4. Disaster Movie
5. Meet Dave
6. Vicky Cristina Barcelona
7. Over Her Dead Body
8. Wit Licht
9. Max Payne
10. The Bucket List
Uiteindelijk ben ik zo best tevreden met het afgelopen filmjaar. Het blijven natuurlijk mijn lijstjes, niet iedereen – of niemand – zal het ermee eens zijn, maar sommige films zijn op bepaalde momenten beter dan andere en smaken verschillen…
Een ruime tien weken heeft ze me volledig bezig gehouden. Het is een tijdje geleden, dat wel, maar toch moet ik er regelmatig aan terugdenken. Of is verlangen misschien meer het woord?
Vandaag zag ik haar weer eens staan. Rustig stond ze daar, terwijl uit mijn laptop een rustig gezoem klonk. Altijd straalde ze al een soort rust uit, een kalmte, een vast punt in de week – vaak een donderdagnacht of vrijdagochtend –, maar vandaag was er iets extra’s… Het leek alsof ze al die tijd dat ik haar niet had gezien doorgekomen was door te slapen, bijslapen zelfs. Zo aan het einde van die tien weken merkte ik al dat de rek er een beetje uit was. Het zakte een beetje in tussen ons. Ik schreef haar vaak, vaak meerdere malen per week, maar buiten een korte opleving aan het einde van de periode was er eigenlijk een structurele dalende lijn.
Hoe blij ik ook was haar te zien, toch durfde ik niets te doen. Toch gebeurde het onvermijdelijke… Ik moest dáárheen en zij híérheen en terwijl we elkaar passeerden, deed ik hard mijn best om geen oogcontact te maken. Zij deed hetzelfde, maar fluisterde iets.
“Laat me slapen.”
Niets meer aan doen
Het fijne van dit, of eigenlijk elk, blog is dat je voor even helemaal los kan gaan. Regelmatig hoor ik: “Pas op dat het geen proza wordt!,” maar juist hier kan ik dat soort dingen aan mijn laars lappen. Het voorgaande gaat dan ook niet over een persoon, maar over dit blog.
OVER FILM. heeft, na het tienweekse project waar het allemaal mee begon, nu praktisch twee maanden stilgelegen. Na een opmerking eergisteren zat ik vandaag doelloos te surfen en kwam het blog weer tegen.
Eigenlijk ben ik er nog steeds behoorlijk tevreden mee, ondanks dat het een schoolproject is. Eigenlijk zou ik niet echt wat veranderen. Daarom én omdat ik meer variatie in de berichten die ik post wil brengen laat ik OVER FILM. voor wat het is… Ik laat haar slapen.
Veranderingen
Maar wees gerust, lieve lezertjes. Ik beloof jullie dat ik blijf bloggen, maar daar gaat wel wat in veranderen. Het grootste deel van de berichten zullen in een archief terecht komen. Dit zal nog steeds online te vinden zijn, maar niet meer op de hoofdpagina.
Daarnaast gaat het type berichten ook veranderen. Een deel blijft over film gaan, maar daar blijft het niet meer bij. Ook mijn andere teksten die niets met film te maken hebben komen hier terecht.
Bij deze verandering hoort eigenlijk ook een nieuwe naam. Ik wil het liefst iets wat nergens op slaat, totaal geen verband heeft met de inhoud van dit blog, maar toch blijft hangen. In de kerstvakantie wil ik de boel omgooien, kunnen jullie helpen met een naam?
